Save 43%

S.C.A.L.P. - Чужая Война (CD)

melodic metal, BadMoodMan Music / Wroth Emitter / Fantazone, BadMoodMan Music
List price: 466.67 Р
266.67 Р
You save: 200.00 Р (43%)
Price in points: 400 points
BMM. 019-09 x
In stock
+
New work of S.C.A.L.P. - one of the oldest metal bands in Russia, opening a band from different side. As result of experiments with different styles of heavy metal, band got new, more hard and aggressive sound, but in same time, it didn"t lose atmosphere of sorrow and melancholy, which was constant part of previous works of band.

Tracklist:
1 Рассвет
2 Сквозь Cтену
3 Чужая Bойна
4 Тени (Твой Mир...)
5 Жажда
6 Кто
7 Солнце Mёртвых
8 За Горизонт (I)
9 За Горизонт (II)
10 The Last

Artist:
S.C.A.L.P.
Artist Country:
Russia
Album Year:
2009
Title:
Чужая Война
Genre:
melodic metal
Format:
CD
Type:
CD Album
Package:
Jewel Case
Label:
BadMoodMan Music / Wroth Emitter / Fantazone
Cat Num:
BMM. 019-09
Release Year:
2009
Country Of Manufacture:
Russia
Review
Shapeless Zine
6/10

Come giа anticipato nella recensione di "Through Eternity", la ristampa del primo album degli S.C.A.L.P. per mano della Bad Mood Man Records, eccoci qui a parlare invece della nuovissima pubblicazione del gruppo, ovvero il terzo disco, "Chuzhaya Voina", che segue dopo parecchio tempo "Blood And Tears", dato alle stampe nel 2004.
Dal secondo album, comunque, di cose ne sono successe, in primis la prematura scomparsa del cantante/bassista Evgeny Ryzhenok, che ha reso necessario un cambio di line-up. Cosм oltre a Alexey Kuznetsov alla batteria, abbiamo Pavel Peristiy che, oltre a occuparsi della chitarra come nelle precedenti pubblicazioni, prende posto anche dietro al microfono. Infine il nuovo arrivato, Evgeny Semenov, ricopre il ruolo di bassista.
Il CD che ho tra le mani и ancora una volta ben curato grazie all'ottima Bad Mood Man, che di certo non si accontenta di prodotti amatoriali e quindi abbiamo una copertina pregevole, una registrazione senza sbavature e una buonissima resa sonora; eppure questa volta c'и qualcosa che mi convince meno del solito. Il debutto "Through Eternity" riusciva a convincere anche nella sua ingenuitа (parliamo del 1997) e, anzi, proprio grazie a quella la musica del quartetto (all'epoca c'era anche un tastierista) l'opera risultava fresca e sincera; allo stesso modo "Blood And Tears" convinceva per i suoi progressi verso un contesto piщ professionale sebbene meno spontaneo e il risultato non era inferiore. Invece questa volta qualcosa si inceppa nel cammino degli S.C.A.L.P. e il risultato finale и un album che non и brutto, ma di certo non aggiunge assolutamente niente al percorso della band. Questo, attenzione, non vuol dire che l'album и una fotocopia dei precedenti, anzi, le sonoritа sono cambiate e di parecchio, ma intendo che questa nuova direzione artistica non sembra portare la band a fare un passo avanti.
Oltretutto l'incipit dell'album mi aveva fatto ben sperare: i due minuti di introduzione di "Rassvet" erano un bell'esempio di intreccio chitarristico, con la malinconia di una chitarra solista languida che si appoggia su un leggero arpeggio acustico. Giа dalla seconda "Skvoz Stenu", invece, la musica si appiattisce su ritmiche pesanti e metalliche che perт mancano di mordente e dinamismo; la sezione ritmica sottolinea i momenti piщ forti senza grande inventiva e anche la voce di Peristiy non и sicuramente un passo avanti rispetto a quella giа non eccezionale del povero Ryzhenok.
Forti cambiamenti si vedono con chiarezza in altri episodi, come nel caso della title-track, che sacrifica l'atmosfera del primo disco in favore di una struttura piщ dondolante e groovy; il taglio della musica si fa nettamente piщ moderno e le chitarre vanno a pescare in certe soluzioni del thrash, senza perт riuscire ad averne la tagliente forza. Restano di tanto in tanto degli episodi interessanti come "Teni (Tvoi Mir...)", piщ triste e malinconica, o "Za Gorizont II", dove si vedono buoni spunti melodici. Perт la sensazione generale и quella di avere a che fare con un gruppo che dopo tanti anni vuole cambiare completamente pelle, senza sapere bene come muoversi.
Se quindi non conoscete gli S.C.A.L.P. e volete cercare qualcosa di adatto per scoprirli, il mio consiglio resta quello di puntare sulla ristampa del debutto appena pubblicata, oppure su "Blood And Tears", che perт и forse un po' piщ difficile da reperire. Per quanto riguarda il nuovo corso della band, speriamo che il prossimo album chiarisca loro le idee e che riescano a uscire da questo momento di confusione.

Author: Danny Boodman
Review
Dark City#54
3/5

Ветераны российской дум-метал сцены S.C.A.L.P. уже неоднократно становились гостями наших рубрик DemoZone и CD-Reviews, и вот они снова с нами - на этот раз сразу с двумя релизами: переизданием классического альбома 'Through Eternity" 1997 года и совершенно новой пластинкой 'Чужая Война'. О переиздании особо и сказать нечего - тот же трэк-лист, то же оформление, разве что имеет место быть ремастеринг, датированный 2005 годом, но радикальных изменений в звучании (особенно по меркам 2009 года) он не дал. Новый же альбом - это полностью русскоязычная работа, выдержанная в стиле дарк-метал, с надрывным вокалом и прямолинейными риффами. Работа добротная, но, увы, яркой или интересной её никак не назовешь - это, скорее, подарок преданным фэнам S.C.A.L.P., нежели шаг для завоевания новой аудитории.

Author: Ан.К.
Review
The Streets
3/10
05.12.2009

Etter å ha lidd meg gjennom debuten til dette bandet, var det ikke særlig enkelt å gi seg i kast med deres siste tilskudd til diskografien. De har bare rukket å gi ut ei skive mellom denne og sin første fullengder, men å kvalitetssikre låtmaterialet sitt det har de neimen ikke klart. Alle de negative tingene som ble påpekt i forbindelse med debuten er også gjeldende her. Lyden og produksjonen er kraftig forbedret, naturlig nok, men der stopper også rosen. Det skal vedgås at denne skiva er marginalt bedre enn debuten og opparbeider seg dermed ett ekstrapoeng, men trioen er blottet for noenting som ligner musikalitet. For min del må bandet gjerne holde seg på de russiske stepper til evig tid, de har iallfall ingenting å gjøre på stereoanlegget...
Review
My Last Chapter
4/10
02.02.2010

This is the new S.C.A.L.P. album, and boy have they changed since back in the day. Well, I didn’t know of them back then, but since I got the re-release of their debut at the same time as this album I would be a complete moron if I didn’t hear a change of style. While the old material wasn’t really my cup of tea I still felt it was good stuff, but this is even further off my radar and I’m confident I won’t listen to the album again. Not saying it’s all-out horrible, it’s just not for me.
They’ve gone all-out melodic, completely melodic, and with a semi-industrial edge at times. I felt their old stuff was somewhat in the vein of older Tiamat, and to tell you the truth there’s something about Chuzhaya voina that reminds me of said band’s later efforts. You know, when Tiamat suddenly went all gay and left their death metal roots behind, the same way I feel about S.C.A.L.P.. I don’t get this laidback metal that feels almost like rock at times, just heavier. With a track like Teni (tvoi mir...) I’m guessing they’re going for a saddened and melancholic atmosphere, but it backfires horribly. Maybe it’s because the lyrics are in their native tongue this time, but it just sounds awful when the vocalist tries to sound emotional, he doesn’t have the voice for it. But I guess it’s a different vocalist from the Through eternity album, ‘cause it's not as strong and powerful throughout the remainder of the album either. He goes for the same kind of raspy, yet clean, vocals, but I’m not convinced.
I have no idea what to think of this; there’s nothing wrong with their musicianship, but I don’t like it. A couple of times I even feel it reminds me of Clawfinger, minus the rap vocals and way heavier, or like a heavier Rammstein with a gothic touch. It’s mid-paced to slow music, all the way through, and it lacks any real punch. They go through heavier and more aggressive bits, like Solnce mertvih, but it still sounds like bad heavy metal in my ears. They also go all-out melodic with tracks like Kto, which sounds almost power metal bad. So it’s easy to say this is not my cup of tea. I don’t see any appeal in this type of music; the melodic leads are too melodic, the music in general is too mellow and the vocals aren’t very powerful. But I guess it’s all done with a sense of industrialism and progression, and that’s just not my bag (at least not like this).
Review
Metallibrary
2+/5
31.01.2010

К великому сожалению, группа S.C.A.L.P., не только не отошла окончательно, вместе со своим возрождением, от своего названия (имею в виду корней в дэте), но и нашла возможность, сделав перерыв на создание коллектива Инталия, вернуть все прошлое в настоящее, потеряв чувство стиля и испортив зародившееся восхищение от своего дебютного альбома.

На новом альбоме новособранного коллектива, который распространялся по поводу качества записи дебютника, мало того, что вы услышите звук, едва ли не более плохой, чем тогда. Ко всему прочему полностью утеряна нить, по которой вилась эстетика группы, все те чувства и атмосфера, которые были заложены на старте. Теперь, с ватными ударными поддерживающими столь же пещерные гитары, на этот раз выведенные чуть вперед и без эффекта эхо, зато "мясом" звука поедающие все вокруг, в том числе и гнусавую соло гитару, коллектив словно отскочил назад, представляя некую помесь своей собственной дум стилистики с чем-то подобным недо-трешу ("Черный Обелиск", например). Наибольшее влияние на это оказывают даже не возросшие до дэтовых скорости песен, не неудачная агрессивная подача материала, а вокал – хриплый крик, в духе худших образцов советской тяжелой сцены. Где уж там чувственный хрип или чистый вокал – хорошо, если так получается...

Лишь две композиции вызывают положительные эмоции в процессе прослушивания "Кто" и дилогия "За Горизонт", которую я позволю себе объединить в моем восприятии. Все остальное настолько бездумно и не интересно, что диву даешься, как можно так снизойти с небес на землю. По большей части придэтованный хеви-треш диссонирует не только с прошлыми работами, но и с хорошей музыкой в целом. Полубаллады в духе "Тени" очень напоминают нечто вроде Лепс meets Paradise Lost – ну разве это дело? А истерические "Жажда" и заглавная вещь, просто вырывают желание слушать с корнем. Лирика похожа на песни раненых, ну или здоровых, солдат у метро, в которой красной линией проходит некая (кажется, даже догадываюсь какая) война, теряющаяся среди стандартных штампов детей на обложках, глаз, смотрящих на тебя и внутренних лабиринтов неясных блужданий, внезапно разрывающих военные нити диска, таящиеся в русскоязычных текстах. Оформление, частично о котором упомянуто в предыдущем предложении, к тому же выполнено на уровне демо-запси, особенно дико странно расположенные строки технической информации, которые в лучшем случае можно прочитать, а не понять.

Отвратительная метаморфоза из красивой, душевной музыки, в балаганные воспоминания прошлых лет. Нужен ли нам такой S.C.A.L.P. большой вопрос... иногда можно просто красиво уйти, а если возвращаться иными, то, забыв и простив себе все сделанное, а, не трогая его одной рукой, и стоя где-то в другом месте.

Author: Maliceth aka Алк.
Review
Friedhof Magazine
6.75/10
13.01.2010

Este que tenemos aquí es el tercer trabajo de esta banda rusa de nombre conformado en siglas y cuyo significado, por mera curiosidad, al parecer se corresponde con “Sense's Calming At Dead's Lament Places”. Desde su creación en 1991 hasta la grabación del que fuera su primer trabajo de larga duración ‘Through Eternity’ en 1997 vieron la luz tres demos que plasman los inicios deathmetaleros de la banda, si bien un cambio de estilo marca la nueva dirección con la que continúan su trayectoria.
La mención de este trabajo del 97 no es sólo casual, ya que el actual ‘Chuzhaya Voina’ viene precedido de una reedición de este primer disco, lo que además de constituir una oportunidad de hacerse con él, sirve como referencia para ver más o menos cual ha sido la evolución de la banda.
Teniendo esto en cuenta y después de la escucha de ambos, en realidad se podría decir que en sí apenas ha cambiado su rumbo, aunque desde luego pueden apreciar ciertas variaciones, si bien lo que más salta a la vista es que en general todo suena bastante más maduro y sólido. Al igual que en su disco de debut, aquí también se encuentra esa extraña mezcla de varios estilos que da como resultado un Metal difícil de clasificar, a caballo entre el Gótico, el Doom y el Heavy mayormente. Si hay algo que no ha variado es que se trata de canciones de tempo más bien tirando a lento, pero tampoco sin descartar salirse de cuando en cuando de este molde, tanto hacia un lado, como hacia otro. Todo el disco viene envuelto en un halo melódico y en cierto modo triste y oscuro, siguiendo más o menos en esa línea combinada de estilos, eso si, de mejor composición, más enérgico, y por supuesto más actual. La esencia Doom no se ha perdido pero, en contraste con su primer trabajo, los elementos de corte Heavy ganan algo en intensidad mientras que el componente ambiental se reduce bastante.
Otra característica destacable que hay que mencionar es que en esta ocasión han cambiado el idioma pasándose al de su tierra natal tanto en letras como en libreto… vamos… en todo, lo que da un punto algo exótico y algo raro a este trabajo si bien tampoco ayuda mucho a la hora de extraer algunos datos.
Sea como sea, lo cierto es que es muy posible que para todo aquel que no aprecie un estilo de Metal con tendencia Doom (aunque mezclado) este disco resulte un tanto aburrido al poco de empezar a escucharlo. Con todo, no es un mal trabajo y tiene algunas cosillas interesantes, así que para aquel que se encuadre un poco más en estos términos quizás no estaría de más probar a ver que tal.

Author: Kaste
Review
Atmospheric Magazine
3.5/5

S.C.A.L.P. to rosyjski zespół grający doom metal z wpływami, który zapewne w Polsce jest znany nieco starszym sympatykom tego gatunku. Dokładnie w roku 1997 ukazała się płyta „Through Eternity”, która dotarła w kilka miejsc w naszym kraju. Swoją drogą, niedawno materiał ten doczekał się reedycji nakładem BadMoodMan Music. I właśnie ta wytwórnia wydała jeszcze całkowicie premierowy album kapeli pt. „Chuzhaya Voina”. Mijające lata, jak się okazuje, nie miały większego wpływu na tę grupę. Bowiem nowa muzyka Rosjan zdecydowanie ma w sobie ducha czasów minionych. No, może tylko S.C.A.L.P. znacząco oddalił się od heavy metalowych wpływów, których na debiucie było więcej. Na najnowszym krążku takim echem jest tylko ostatni bonusowy utwór „The Last”, szczególny także dlatego, iż został zaśpiewany po angielsku. Tak, tak, jest to ewenement. O ile Pavel dawniej dawniej śpiewał „po europejsku” (prawdę mówiąc, z nie najlepszym efektem), o tyle na „Chuzhaya Voina” teksty są w ojczystym języku chłopków. Poza tym S.C.A.L.P. balansuje na granicy... po prostu melodyjnego metalu (bowiem jednak nie jest to typowy doom/death), z klawiszami, ożywionego w rytmicznych tempach. I to ostatnie akurat się nie zmieniło, bo twórczość Rosjan nigdy nie była posępna, miała w sobie takiego optymistycznego, ożywionego ducha. Podobieństwa do staroci są jeszcze zauważalne w aranżacjach, no i oczywiście w brzmieniu, które „pilnuje”, żeby muzyka była cięższa i mroczniejsza. Jeśli chodzi o konkretne fragmenty wydawnictwa, kompozycja tytułowa to w sumie balladka, w „Skvoz Stenu” słyszymy chwilami toporne „blasty”, zaś gitary mogą przywodzic na myśl TOOLa, „Teni (Tvoi Mir...)” to znowuż taka pieśń, w „Zhazhda” i „Kto” wokal jest bardziej zaangażowany, kreowany na dramatyczny (poza tym generalnie jest to brzydki, „niedorobiony” growl, ale z czasem staje się znośny, można się do niego przyzwyczaić). Podsumowując, pewnie powrót S.C.A.L.P. nie był potrzebny fanom doom metalu na świecie, ale przecież tyle kapel reaktywuje się w dzisiejszych czasach, że nic już nie dziwi i pojęcie przesytu jest względne. „Chuzhaya Voina” nie jest płytą, która przywróci (a właściwie przysporzy blasku tej grupie), ale pewnie troszkę osób po nią sięgnie, pomimo paru niedociągnięć...

Author: Kasia
Review
Metalfan
4/10
17.12.2009

Met de re-release van Through Eternity (1997), het eerste album van deze Russen, weten we nu hoe de band in 1997 geklonken heeft. De relevantie van die heruitgave is mij geheel onduidelijk maar het heeft mij in ieder geval op de hoede gemaakt voor ander/nieuw materiaal van deze band.

Dit Chuzhaya Voina is weliswaar beter dan het album uit 1997 maar ook dit is van een wel heel bedenkelijk niveau. De band heeft eigenlijk geen extreme muzikale koerswijzigingen doorgevoerd en klinkt nog steeds als een smeltkroes van allerlei stijlen waarbij doom metal nog steeds de boventoon voert. Het titelnummer, bijvoorbeeld, heeft echter ook meerdere snellere thrash metal passages die het luistergemak niet echt bevorderen – integendeel. Vergelijkingen zijn dan ook moeilijk te maken. Misschien dat een band als The Blood Divine (van ex-Anathema zanger Darren White) er een beetje bij in de buurt komt. Of eigenlijk, andersom natuurlijk, want het lijkt me onnodig om te vermelden dat S.C.A.L.P. dit niveau bij lange na niet haalt. Als ik toch een pluspunt moet noemen dan is dat de taalkeuze, nu ze in hun moederstaal zingen stoort de slechte beheersing van de Engelse taal in ieder geval niet meer en zijn we gelijk van dat verschrikkelijke accent af.

Author: Felix
Review
Imperiumi
7/10
07.12.2009

Metal Archivesin mukaan tämä jo vuonna 1991 perustettu venäläisyhtye aloitti levytysuransa nauhoittamalla vuoden 1994 demolleen parin oman biisin lisäksi covervedot Napalm Deathilta ja Bad Religionilta. Sittemmin tyylisuunta on muuttunut jokseenkin täydellisesti. Aiemmin tänä vuonna julkaistu Chuzhaya Voina on nimittäin deathdoomin sekaista melodista metallia. Pääosin keskitempoista sellaista.

S.C.A.L.P.:in musiikki on siinä rajalla, onko se itäeurooppalaisella tavalla positiivisen hellyttävää ja aidon linjatonta vai yksinkertaisesti kyvytöntä. Vaikka mistään mestariteoksesta ei voida puhua, sanoisin, että Chuzhaya Voina on aitoa ja ajoittain mielenkiintoistakin musiikkia. Levyltä huokuu selkeä omaehtoisuuden tuntu, eivätkä kaikki S.C.A.L.P.:in ratkaisut länsimaisiin metallikonventioihin kalibroiduille korville kuulosta ensi alkuun lainkaan toimivilta. Varsinaisen eksoottista ei bändin musiikki ole paitsi ehkä laulukielen osalta, mutta monin paikoin yhtyeen metalli tulee ikään kuin hieman epätavanomaisen suodattimen läpi.

Kieltämättä tämä tekee S.C.A.L.P.:in muutoin hivenen horjuvasta, linjattomuuteen taipuvasta ja paikoin perusideoiltaan jopa tavanomaisesta musiikista ainakin näennäisen kiinnostavaa. Esimerkiksi Teni (Tvoi Mir...) -biisin voimakkaasti venäläisen kuuloiset melodiat tuntuisivat toimivan useammankin kuuntelukerran jälkeen mainiosti, kun taas suuri osa levyn materiaalista hahmottuu nopeasti keskinkertaiseksi. Vaikkapa Zhazhdan laulujen heittäytyvyydessä olisi joka tapauksessa opittavaa yhdelle jos toisellekin yhtyeelle. Onkin mukava kuulla venäläisen Solitude Productionsin suunnalta (BadMoodMan on SP:n alamerkki) kerrankin jotain edes etäisesti "kotimaista", eikä aina vain toinen toistaan kehnompia deathdoom-kopioita.

Author: Antti Korpinen
Review
Metal Revolution
73/100
31.12.2009

Chuzhaya Voina is the title of this Russians’ new offering. It is hard to judge a music that you don’t understand a single word of, as both the lyrics and the whole booklet is written entirely in their native Russian. In addition to this there’s no info sheet accompanying this release.

However, I can tell you that they’ve released a debut Through Eternity some years ago. As far as I can understand from majority of my fellow colleagues it was a killer debut. What I can tell you with certainty is that Chuzhaya Voina is a solid piece of doom/down-tempo metal and respectful follow-up, but with very little heavy influences. Some would call it simply boring; others might find it interesting, unique and even exotic. I guess I’m somewhere in the middle, as I miss more heavier tunes and moods, but the fact that they have decided to sing in Russian is a plus as it adds this mystery and diversity that most doom fans would appreciate. It is very melancholic and depressive record but with some very nice melodies and fine arrangement of ideas.

S.C.A.L.P. with Chuzhaya Voina show that they are capable of creating yet another release where they are not afraid to change their sound and try something new and ‘dangerous’. Meanwhile; I guess this record can be highly recommended only for die-hard doom metal fans.

Author: bato
Write a review