Save 43%

Sideris Noctem - Wait Till The Time Is R.I.P. (CD)

gothic dark metal, BadMoodMan Music, BadMoodMan Music
List price: 419.92 Р
239.95 Р
You save: 179.96 Р (43%)
Price in points: 400 points
BMM. 036-10 x
In stock
+
The first full-length album of Ukrainian band. High-quality material performed by young musicians has its roots in Draconian and Tristania representing their development in the conceptual album. The ideas of our ancestors about human fate and fragility of human being lie in the base of the album. As if untangling the ties of human destinies the musicians unfold the canvas featuring atmospheric keyboards, melodic guitars, female soprano and male growl. Another brilliant album for mournful contemplation of the approaching autumn.

Tracklist:
1 First Day (Intro) 1:29
2 Wait Till The Time Is R.I.P. 4:59
3 Binary 4:56
4 Behind The Mirror Of The Winter’s Fall 6:53
5 Time Comes To The End 5:18
6 Moonlight Snakes 6:57
7 Without God 6:54
8 Потерявшиеся В Обломках Прошлогo 9:54
9 Last Day (Outro) 3:37

Artist:
Sideris Noctem
Artist Country:
Ukraine
Album Year:
2010
Title:
Wait Till The Time Is R.I.P.
Genre:
gothic dark metal
Format:
CD
Type:
CD Album
Package:
Jewel Case
Label:
BadMoodMan Music
Cat Num:
BMM. 036-10
Release Year:
2010
Country Of Manufacture:
Russia
Review
Froster
8/10
17.01.2011

Херсонская команда Sideris Noctem исполняет фактурный готик дум/дез в духе грандов этого жанра Draconian, My Dying Bride, ранних Tristania и Katatonia. Sideris - прилежные ученики и свято следуют незыблемым традициям дум метала - тягучие мрачные риффы, красивые, атмосферные клавишные партии, жёсткий гроул, высокий и чистый женский вокал, и конечно же, тёмная удручающая мелодика. Да, ребята ничего нового своим дебютным альбомом не сказали, но в данном жанре как раз меньше всего и ждёшь какой-то новизны. С другой стороны, стоит отметить высокий уровень владения инструментами, неплохое качество записи, хотя и недостаточно плотное для данного стиля, великолепно оформленный буклет. По ходу прослушивания можно будет обнаружить приятный сюрприз в виде гостевого участия уже хорошо известных на украинской сцене ударника Константина Змиевского (Khors), а также ряда вокалистов: Анастасии Сверкуновой (Delia), Евгения Чеботаренко (My Personal Murderer) и Антона Ворожцова (Ungrace). В целом, добротная и качественная пластинка, рекомендуемая к прослушиванию поклонникам дума.

Author: Rover
Review
Forgotten Path

Here is another release from “BadMoonMan Music”, and another band from the Ukraine. Unlike two previously reviewed projects (Raventale and Darktrance) from the same country and the same label, this time we have quite a bunch of people here. Sideris Noctem is not a young band. They’ve existed for almost a decade now, but have only put out one demo in 2002, “The Path to Novel Phenomenon”. And after eight years their material finally matured into a full-length debut album. Some sources claim it is Death/Doom Metal, but this is pretty far from the actual truth as this music perhaps would be closest to so called Gothic Metal. There are some hints to Doom’ish overtones, but it is quite too mellow to have any relevance to the Death or Doom Metal genres really, and growling vocals alone don’t add much weight to this.
Sideris Noctem is one of those so called “beauty and the beast” type bands, like early Theatre of Tragedy and the likes (low male growling vocals plus mellow female vocals). To be honest, in this case it is performed pretty well. However, this is something that cannot be said about the clean male vocals. They use three main types of vocals here, and by far this one is the weakest. It gets really annoying for few reasons. Firstly, it is the manner in which it is sung and the lack of expression. It seems like it is here just for the sake of it. The band’s intentions were probably different, but the result works against the desired outcome. Secondly, there is a very common problem within eastern bands. It’s a specific accent. It is usually very noticeable when there is a clean voice, so this aspect always requires additional sophistication in this case. In “Wait till the Time is R.I.P.” it just doesn’t stand out. The lyrical content doesn’t shine with originality either and delivers rather typical themes for similar bands: sadness, solitude, pessimism, images of nature, etc... There is nothing really conceptual here, just a bunch of songs with miscellaneous images and moods. Also they cover Katatonia’s “Without God”. It fits here pretty well mood-wise, nothing much to add.
Generally, this album offers nothing very intriguing. It is rather primitive and a bit corny, though I wouldn’t doubt that Sideris Noctem have put a lot of honest effort into this work. Of course, personal liking should be largely taken into account as well. I never really adored this type of metal because of its un-compelling character, and this album proves to be no exception whatsoever. It is just very generic work which might be enjoyable only for those who love this type of Gothic Metal whereas others probably will lose interest after the first listen.

Author: Skol
Review
Heavy Impact
4.5/10
17.01.2011

Capita, di tanto in tanto, che le etichette discografiche abbagliate da quanto di buono stanno producendo, cerchino di spingere sull’acceleratore della produttività, perdendo di vista la qualità. Questo è quello che di sicuro sarà accaduto alla BadMoodMan Music che ha messo sotto contratto questi Sideris Noctem, band ucraina acerba e con un solo demo alle spalle, prima di questa release intitolata “Wait till the Time is R.I.P.”.

Dalle note biografiche che accompagnano l’album si legge che le band propone una miscela di Death/Doom Metal, ma in realtà la proposta della band, come spesso accade nei debutti affrettati, non coglie ne l’uno ne l’atro termine, ma si compone di una accozzaglia abbastanza confusa di down tempo a cui si associano lunghi ed estenuanti giri di tastiera dal piglio gothic e vocals femminili dai tratti lirici. Le uniche cose che potrebbero ricordare il Doom/Death Metal, sono le vocals, piatte, del singer Pavel e qualche riffs di discreta fattura. Per il resto il comparto compositivo appare sempre poco ispirato ed in balia di una tristezza melodrammatica dozzinale e scontata.

Concludendo, i Sideris Noctem sono una band che ha ancora bisogno di crescere e di canalizzare al meglio i propri impeti sonori, perché, come dimostra questo album, il baratro è incombente.

Author: Andrea Angelino
Review
Shapeless Zine
5/10

Che la Bad Mood Man sia una delle etichette piщ apprezzate dal sottoscritto pare evidente nel leggere le varie recensioni in cui si parla di questa interessante realtа proveniente dalla Russia; allo stesso tempo, perт, siccome si cerca di essere il piщ seri ed obbiettivi possibile, devo ammettere che nel corso delle ultime uscite i ragazzi della Solitude e della Bad Mood Man stanno un po' cercando di pubblicare tutto quello che ha a che fare con il loro mondo, soprattutto se provenienti dall'area russa, senza stare troppo a sottilizzare sulla qualitа che, spesso, и molto alta, ma talvolta invece и piuttosto povera, come nel caso degli ucraini Sideris Noctem. Questa formazione, infatti, mette in tavola TUTTI i clichй piщ abusati del gothic doom, mescolando secondo i canoni della tradizione tutto quello che va dai soliti My Dying Bride e primi Anathema, ai Katatonia (omaggiati con la cover di "Without God"), passando per Therion, Tristania e Draconian. Di per sй questo non sarebbe sufficiente a bocciare una proposta, trattandosi di un genere in cui ormai non si sperimenta quasi piщ e la differenza viene fatta dalle atmosfere e dalla qualitа della scrittura, ma и proprio qui che i Sideris Noctem inciampano pesantemente, finendo per comporre una manciata di canzoni pesanti, lamentose e prive di spessore. Cosм a conti fatti ci troviamo di fronte ad un album che non solo non aggiunge niente alle tonnellate di dischi che vengono regolarmente prodotti sulla falsa riga seguita dai Sideris Noctem, ma oltretutto la qualitа delle canzoni non и sufficiente a far sм che si possa perlomeno fare affidamento su quell'aura cosм maledettamente intrigante che avvolge i lavori migliori di questo genere.
Non и difficile introdurvi all'universo sonoro dei Sideris Noctem perchи, come dicevo, basteranno poche parole a farvi capire i binari percorsi da questi ragazzi: abbiamo la classica introduzione romantica ("First Day"), in cui le tastiere dominano la scena tra il suono di un pianoforte e il lamento malinconico del violino; poi si entra nel vivo dell'album con la title track e quello che abbiamo и il classico dualismo tra luce ed ombra che si riflette sia nei duetti scontatissimi tra la voce femminile e quella maschile in growling, sia nelle partiture musicali, che alternano la pesantezza (si fa per dire... niente di estremo in assoluto) delle chitarre elettriche ai passaggi piщ atmosferici in cui la band cerca di disegnare panorami solitari e desolati. Di tanto in tanto, fortunatamente, la band riesce a regalare qualche passaggio di buona fattura, come nel caso della piacevole "Binary", brano fortemente caratterizzato dal lato piщ romantico della band, oppure "Moonlight Snakes", anch'essa impreziosita abilmente da buoni momenti acustici. Il problema, invece, si ripresenta con tutta la sua forza nei brani dove la band si lascia prendere la mano dai luoghi comuni, affossandoli oltretutto in una durata abbastanza elevata (sebbene mai fuori controllo), come "Behind The Mirror Of The Winter's Fall", tanto scontata nella musica quanto nel titolo, oppure la lunga "Lost In The Wreckage Of The Past", con i suoi dieci minuti che non lasciano mai spazio ad un sussulto, trascorrendo nell'anonimato di passaggi sentiti decine e decine di volte. Discreta la cover dei Katatonia, che non renderа giustizia all'originale ma perlomeno lavora su una materia prima preziosa che rende il risultato finale comunque apprezzabile, mentre, naturalmente, l'album non poteva concludersi che con un outro intitolato "Last Day", che chiude il cerchio con la dovuta nota malinconica.
Niente di indimenticabile, quindi, ma se siete dei fan accaniti del genere potreste provare ad ascoltare qualcosa dei Sideris Noctem, tanto tra MySpace e il sito della Bad Mood Man dovreste riuscire a farvi da soli un'idea. Personalmente mi auguro che l'etichetta si concentri molto di piщ sulla ricerca di artisti che siano davvero capaci di dare qualcosa in piщ rispetto ad una pedissequa riproposizione di canoni musicali giа percorsi con ben altri risultati dai maestri. Ai Sideris Noctem, comunque, un in bocca al lupo e una esortazione a dare di piщ di quello che si и visto in "Wait Till The Time Is R.I.P.e".

Author: Danny Boodman
Review
Friedhof Magazine
6.75/10
28.12.2010

A pesar de que son muchos los años que se cuentan desde el origen de esta banda afincada en Ucrania, no es hasta este momento que ha podido producirse la presentación de su primer álbum de larga duración: ‘Wait till the time is R.I.P.’. Existiendo como tal desde el año 2001, la subsecuente grabación de la que fuera su primera demo ‘The Path To Novel Phenomenon’ se llevó a cabo al año siguiente, incluyéndose en ella la versión de ‘Without God’ de Katatonia que también podemos escuchar en este disco. Tras esto se que produce un largo periodo de inactividad debido a varias vicisitudes durante el cual la formación va sufriendo cambios hasta el punto de que finalmente solo queda en ella uno de los miembros originales. Una vez renovada y puestos en marcha de nuevo, he aquí el resultado de su trabajo, que nos lleva por los pasajes de un Doom-Death al que no le falta una cierta impronta gótica.
La dulce y melancólica Intro de deje clásico ‘First Day’ es un bonito pasaje por el que adentrarse antes de ahondar en un sombrío entramado en el que la melodía y la oscuridad marcan la pauta. Como suele ser habitual, son los riffs de guitarra los que llevan la batuta, y aunque de manera general se recrean entornos pausados y con un punto lúgubre, también hay momentos para una marca algo más contundente, como por ejemplo sucede en temas como ‘Behind The Mirror Of The Winter’s Fall’. Las estructuras tratan de ser dinámicas y un tanto cambiantes, siempre jugando con los tiempos entre lentos y medios y también con la intensidad de sus aportes, si bien a veces el cambio se produce con una brusquedad que desconcierta. Una voz gutural es la que básicamente nos va a acompañar en este recorrido (también hay algún momento para la voz limpia), esta vez escoltada y apoyada por la aportación femenina (en su mayoría en forma de soprano) en una simbiosis que pone la guinda en la conjugación de unas atmósferas de clara tendencia triste y lóbrega. A este respecto habría que hacer mención también de las colaboraciones, ya que en su mayoría éstas se han producido en el aspecto vocal.
Los elementos no son nuevos, y la verdad es que tampoco vamos a encontrar nada marcadamente excepcional que nos haga aguzar el oído, pero el disco fluye en buena conjunción a través de una cuidada composición atmosférica. Algunos de sus mejores momentos quizás los podemos encontrar en ‘Moonlight Snakes’ o en el último tema (excluyendo el Outro) cuyo título me resulta imposible de reproducir al encontrarse escrito (y cantado) en su lengua materna, pero poco más se puede decir. De momento, y hasta más noticias, no pasa de ser uno más de tantos.

Author: Kaste
Review
Darkside
6/10
21.11.2010

Первое, что приходит на ум во время звучания дебютного альбома украинцев SIDERIS NOCTEM – «А ведь грамотно сделано!». Правда, никаких других мыслей не появляется ни после одного, ни после второго, ни после …надцатого раза. Хорошо сделанный, ладно слепленный, современно звучащий готик-метал в духе DRACONIAN (извините за избитость примера, но прочие аналогии мне подбирать лень) звучит так, что не оставляет никаких сомнений в том, что музыканты достигли достаточно высокого уровня профессионализма, но пока не сумели найти свою собственную «фишку», да и, честно говоря, возникают определенные сомнения в том, что они ее вообще искали. Ковер-версия “Without God” (кстати, весьма недурно исполненная) говорит о том, что украинцы видели среди источников своего вдохновения еще и KATATONIA… Возможно. Элементы своеобразного ретро-саунда в духе “Танца Декабрьских Душ» в музыке SIDERIS NOCTEM вполне можно обнаружить, особенно во второй половине альбома: “Time Comes to the End” и “Moonlight Snakes” действительно звучат так, как могли бы звучать шведы, продолжи они развивать идеи своего дебютного альбома, но не более. Какое-либо новаторство в таком подходе разглядеть сложно, а здоровый консерватизм не подкрепляется в данном случае сколь-нибудь заметными хитами или хотя бы просто запоминающимися мелодиями и риффами. Альбом начинается, продолжается и заканчивается на одной ноте и различия между песнями выглядят не более, чем косметическими. Начало – в чуть более современном духе, финал – с реверансами в сторону жанровой классики, но если не прислушиваться, то никаких изменений никто и не заметит. Несколько особняком стоит русскоязычная композиция, словно бы вынесенная за скобки основного содержания альбома уже своим расположением в трек-листе после “Without God” – в ней, пожалуй, дум-металлические риффы выражены более отчетливо, нежели в остальных песнях альбома, и претендовать на определение дум-метал пусть и с приставкой «готик» она имеет большее право. Но и эта пьеса кардинально впечатление от пластинки не меняет. Хороший, добротный, качественный материал… В меру тяжелый, осторожно-мелодичный, без перебора клавишных арпеджио и с очень дозированным применением женского вокала. Альбом, который можно слушать, а можно и пропустить мимо ушей. От которого можно отталкиваться в дальнейшей работе, а можно посчитать за идеал и продолжить в том же духе. Словом, “Wait Till The Time Is R.I.P.” – это пластинка, о значении которой можно будет говорить только после выхода следующей работы группы. Сама по себе она – не более, чем средство о себе заявить. Пока – не очень громко.

Author: old man
Review
Mroczna Strefa
8/10

Ukraina poczęstowała mnie pierwszym albumem formacji SIDERIS NOCTEM - "Wait Till the Time Is R.I.P". To pierwsze pełne wydawnictwo, które ujrzało "światło dzienne" po blisko 9-letnim okresie obecności na scenie. Na album złożyło się 9 utworów - znamienna liczba, bo chyba po jednym na każdy rok istnienia kapeli ;). Intro "First Day" wprowadza subtelny, instrumentalny klimat, który pozwala wpłynąć odbiorcy na "szerokie wody" delikatnego, melodyjnego doom oceanu. Cały album przepełnia spora dawka melancholii, a wszystko spięte jest klamrą wszechogarniających emocji. W samej warstwie tekstowej i tle muzycznym słyszymy refleksję na temat niesamowitej złożoności ludzkiego losu, analizę słabości i kłamstwa. Jestem mile zaskoczona, że wyszło to wszystko naprawdę dobrze. Słychać bezsprzecznie ogromny wpływ KATATONII i DRACONIAN. Chociaż sama muzyka SIDERIS NOCTEM jest dużo prostsza, można się zagubić w pozytywnym sensie w tych dźwiękach i to dobrze wróży na początek. Drążące, wprawiające w pół transowy stan tempo perkusji, pełne wsparcie dla depresyjnie i nostalgicznie brzmiących partii gitar. W rozsądnej dawce podane partie klawiszy, tworzące splot z wokalem męskim i kobiecym sopranem, a to wszystko gdzieniegdzie okraszone pozwalającymi prawie realnie dojrzeć "sfory ludzkich niegodziwości" pomrukami i warknięciami. Słucham i mam wrażenie, że klawisze niczym Parki przędą swą melodyczną nić, by ją zerwać w najmniej oczekiwanym momencie. Nie dostrzegam tu jakiegoś odkrywczego brzmienia, nowatorskiego spojrzenia na tego rodzaju gatunek, ale myślę, że nie zawsze o to w tym wszystkim chodzi. Mnóstwo nowatorskich albumów "straszy" na muzycznym rynku. Najważniejsze, że płyty bardzo dobrze się słucha, że "spowija" uszy tym kojącym, melodyjnym woalem. Pozwala ona na spojrzenie jakby z półdystansu na wszystko, co wiąże się z człowiekiem. Byłam szczególnie ciekawa, jak zabrzmi cover KATATONII "Without God"... zabrzmiał całkiem nieżle, chociaż bez rewolucji jeśli chodzi o aranżację kawałka, ale to nie umniejsza wartości całego wydawnictwa. Odważnie sobie poczynają chłopaki z Ukrainy porywając się na cover utworu tuza gatunku. Ale do odważnych świat należy, a poprzeczkę warto sobie ustawić naprawdę wysoko. Podsumowując całość albumu, myślę, że warto docenić płynność i melodyjność oraz to, że można naprawdę z dużą przyjemnością posłuchać "Wait Till the Time Is R.I.P" bez obawy, że straci się czas. To dobra i obiecująca płyta, to czas kontemplacji nad przemijaniem... Outro "Last Day"... Zatrzymam się. Ta jesień zaczyna się wielce obiecująco.

Author: Luna
Review
Bells of Armageddon

La scène Doom russo-ukrainienne ne semble jamais être en manque de groupes de Gothic Doom, ou au moins de Doom/Death très mélodiques. Est-ce dû aux vastes étendues désolées de la toundra, à l'immense taïga peu parcouru par l'Homme, aux marécages gelés que l'on trouve dans l'Est, au ciel infini et écrasant d'un gris de plomb sous lequel on se sent soudainement si petit? Difficile à dire, peut-être un peu de tout celà à la fois. Sideris Noctem est ce que l'on peut appeler un vétéran de la scène, s'étant formé en 2001 et ayant dans la foulée sorti une démo l'année suivante qui avait fait circuler leur nom dans le pays, mais à peine plus loin. 8 ans après, et avec de nombreux changements de line-up dans les jambes, les voici de retour avec leur premier véritable album. Ne nous attardons pas sur l'immonde photoshop de couverture, dont le seul intérêt réside dans la présentation de 3 paires de nichons et d'une de fesse en back cover. Oublions aussi l'anglais particulièrement exotique du titre, défaut récurrent de la scène russo-ukrainienne et concentrons uniquement sur l'aspect musical.

Car curieusement, Sideris Noctem s'en tire plutôt bien en ce qui concerne l'interprétation. Certes, l'album accumule les clichés avec une facilité déconcertante, mais il le fait bien. Le rythme ne dépasse jamais le mid-tempo, même dans les passages les plus 'rapides'. Les claviers sont très discrets (majoritairement en soutien, et surtout dans l'intro et l'outro, qui bénéficient aussi de la présence judicieuse d'un violon), la basse est présente et audible (fait rare dans le genre), la batterie reste classique et les vocaux sont dans la traditionnelle opposition de la Bête (aux grognements proches de ceux que pouvaient pousser S.A.S. de l'Argillière chez Misanthrope/Argile) et la Belle (discrète inclusion de choeurs féminins). C'est les guitares qui se taillent la part du lion sur l'album, et sont clairement le point fort de ce CD. Le duo des Valentin (Chernjak et Falin) arrive tour à tour à être mélancolique, agressif ou pleureur, et propose des solos de grande qualité.

Si l'interprétation est donc bonne, on ne peut pas en dire autant du fond. Comme déjà signalé, l'anglais est exotique, et il faut bien reconnaître que pour un anglophone, certaines paroles prêtent du coup plus à la crise de rire qu'à la tristesse. Au point que la chanson entièrement en russe à la fin de l'album permet de se poser la question de savoir pourquoi, à l'instar de leurs compatriotes d'Otkroveniya Dozhdya, ils n'ont pas chanté tout l'album dans leur langue maternelle. Ensuite, aussi bien interprété soit-il, l'album ne propose strictement rien de neuf que l'amateur n'ait entendu de nombreuses fois ailleurs, parfois en mieux. C'est bien fait, mais classique, voire cliché. Seule la superbe version du classique 'Without God' de Katatonia émerge du lot : là, Sideris Noctem nous présente un début de personnalité propre, évitant l'écueil du simple Copier/Coller, et l'on se prends à rêver d'un album entier qui aurait cette personnalité.

Malgré ses défauts, 'Wait Till The Time Is R.I.P.' est un album correct qui satisfera les fans du genre pas trop regardant ou en manque de nouveaux groupes. J'attends maintenant de voir comment Sideris Noctem va gérer la suite de son histoire : plusieurs graînes intéressantes ont été plantées, et je serais curieux de voir quels fruits elles vont donner...

Author: Doomer
Review
Legacy Magazine #69
9/10

Geschickt lenkt die Formation von SIDERIS NOCTEM die
Aufmerksamkeit sofort auf sich. Nackte Frauen, Brüste,
wohin das Auge reicht, auf dem Cover, im schön gestalteten
Booklet und auf der Rückseite. Aber zurück zum Inhalt.
Das Debütalbum der Polen bewegt sich im Doom Metal-
Bereich mit Gothic/Dark Metal-Einflüssen, die besonders
den Tristania-Fans gefallen dürften. Die Texte beschäftigen
sich hauptsächlich mit dem menschlichen Schicksal
und der Zerbrechlichkeit des Menschen. Dazu passen
die im Midtempo-Bereich angesiedelten Nummern und
der dunkle, schleppende Gesang. Allerdings sind nicht
alle Arrangements glücklich aufeinander abgestimmt.
Der Titel ´Binary` wirkt überladen. Die Gitarren sind viel
zu vordergründig, während Sänger Pavels Stimme völlig
im Hintergrund versackt. Auch die melodisch, cleane
Stimme von Anna ist viel zu selten zu hören und gehört
feiner herausgearbeitet. `Without God`ist hingegen ein tolles
Katatonia-Cover, wenn auch die tiefe, doomige Stimmlage
nicht erreicht werden kann. “Wait Till The Time Is R.I.P.”
verliert aber nie den roten Faden, spielt nicht mit zu vielen
Stilrichtungen und ist mit dem Gesangsduett aus Anna und
Pavel wirklich gesegnet. Ein noch nicht ganz ausgereiftes,
aber dennoch zukunftsträchtiges Debüt der Polen.

Author: KA
Review
Femme Metal
8/10

From The Ukraine comes the Doom Metal band Sideris Noctem. Having already released a demo, Sideris Noctem has just issued their debut album "Wait Till The Time Is R.I.P.". What you get here is 50-minutes worth of somber and melancholic Doom Metal. The mournful intro "First Day" starts the CD. It is a beautiful sounding intro that leads into the heavy, doom riffs of "Wait Till The Time Is R.I.P.". Right away the listener is treated to some fairly technical doom metal and the brutal vocals of Pavel definitely take center stage here.I really like the way the male vocals are done here, as you can understand almost every word he sings. The two vocalists work as a cohesive unit with female vocalist Anna providing a clean, diverse vocal style throughout the CD. Some clean male vocals are presented throughout the CD. "Binary" became my favorite track, as the pace is slowed just a little bit on this and the band present more dark, somber doom. Other highlights include: "Behind the Mirror of the Winters Fall", "Moonlight Snakes" and a cover of the Katatonia song "Without God". The outro "Last Day" brings this nearly an hour’s worth of doom to a close. Sideris Noctem has created an albums worth of worthwhile Doom that fans of the genre should come to appreciate.

Author: Tony Cannella
Write a review