Shattered Hope - Waters Of Lethe (CD)

death doom metal, Solitude Productions, Solitude Productions
479.90 Р
Price in points: 800 points
SP. 084-14 x
In stock
Greek doom death metal band Shattered Hope is back with their second full-length album aimed for surprising listeners. Musicians are moving towards radical depression and present six epic tracks, from 10 to 18 minutes each, which feed the atmosphere of impenetrable grave gloom. The music flows slowly just like the black waters of the River of the Dead, while rare midtempo interludes and melodic passages appear as islands which bring diversity to the lifeless extramundane landscape. Undoubtedly, this album is aimed for careful listening allowing to reveal the power and deepness of the work. Famous British master Greg Chandler (Esoteric) helped the band to embody this masterpiece in details by performing mastering at Priory Recording Studio (UK).

1 Convulsion 12:41
2 For The Night Has Fallen 11:17
3 My Cure Is Your Disease 12:12
4 Obsessive Dilemma 10:38
5 Aletheia 15:02
6 Here's To Death 17:57

Shattered Hope
Artist Country:
Album Year:
Waters Of Lethe
death doom metal
CD Album
Jewel Case
Solitude Productions
Cat No:
SP. 084-14
Release Year:
4 627080 610521
Country Of Manufacture:
No Clean Signing

We remain in Athens, Greece! This time, things get crushingly slow with the funereal doom and death march of Shattered Hope and their release Waters Of Lethe out on Solitude Productions. There’s only six tracks on Waters Of Lethe and the reason why should be familiar to people who may have seen me review bands like Inborn Suffering or The Howling Void – each song easily surpasses the ten-minute mark, no question, and the last song sits comfortably at seventeen. That means this disc is like wading through a swamp of despair, with the wind screaming around you.

Each song is full of moments of sheer punishment and gloom, as well as the swells of beauty that often feel like an oasis in a desert, recharging the listeners as we lumber through each track, belabored movement and all. This is one of those discs for which you really need to be prepared for a journey, because it extends into the far reaches of an immense, barren landscape — yet if you are prepared, this is an albums that overcomes the incredibly difficult challenge of keeping a listener locked in place. It’s like having to crawl your way out of a pit that you’ve fallen into, and sometimes you’re just in the mood for that sort of crushing despair — something that Shattered Hope have had years to perfect, and they deal in it in spades.

The band are asking for $4 USD right now on Bandcamp for this disc, and it is easily worth it.
Doom Metal Heaven

The accomplished Greek death-doom metal band return with their second album, and it’s pretty awesome. Slowly, slowly building drama and atmosphere, this is dark, depressing and deadly. Music to die for!

Το 2002 στην Αθήνα σχηματίστηκαν οι Shattered Hope, οι οποίοι κυκλοφόρησαν στο τέλος του περασμένου Φλεβάρη τη δεύτερη full length δουλειά τους με τίτλο: Waters Of Lethe. Ο εν λόγω δίσκος, που κυκλοφορεί από την Solitude Productions, αποτελείται από 6 κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 80 λεπτών και πλαισιώνεται από ένα εξαιρετικά μουντό artwork, που ταιριάζει γάντι στην αποπνικτική και γκρίζα ηχητική του ατμόσφαιρα και στους σκοτεινούς στίχους του.

Ο Θάνος κι ο Σάκης δημιουργούν με τις κιθάρες τους, μεγαλειώδη κι αργόσυρτα riffs σε funeral ρυθμούς και σκαρώνουν μελωδικά leads με death αύρα και solos βγαλμένα από metal εφιάλτες, οδηγώντας έτσι τις συνθέσεις του Waters Of Lethe σε ανήλιαγα doom/death σοκάκια, όπου το μπάσο του Θανάση μας πνίγει με τον υπόκωφο όγκο και το αχανές βάθος του, καθιστώντας μας έρμαια των δυνατών ντραμς του Γιώργου, που μας βυθίζουν στα έγκατα της heavy αβύσσου.

Τα groove ψεγάδια από τα κατακλυσμιαία χτυπήματα τους ανεβάζουν σε mid tempo τον ρυθμό του Waters Of Lethe σε στιγμές κι εντείνουν έτσι την αίσθηση απόγνωσης, που διακατέχει τις βορβορώδεις death κραυγές και τα gothic αύρας σχιστά ουρλιαχτά του Νίκου, που αποδίδουν με περίσσια θεατρικότητα τους στίχους, ενώ σημαντική είναι η συμβολή της Ευγενίας, που δεν είναι πια στη μπάντα, η οποία μας χαρίζει με τα πλήκτρα της μελωδίες αβάσταχτης μελαγχολίας.

Η σερνάμενη στα πλέον απόκοσμα στενά του heavy χώρου, μουσική των Shattered Hope, έχει την βάση της στον αρχέγονο doom/death ήχο, όπως τον γνωρίσαμε στα 90's, τον οποίο στο Waters Of Lethe φροντίζουν να διανθίζουν με περίσσια μαεστρία και συνθετική δεξιοτεχνία με έντονα funeral doom στοιχεία, που καθιστούν τα μακροσκελή και χορταστικά κομμάτια τους εξόχως απολαυστικά, ενώ τα ποικίλα κι ακραία ηχοτοπία τους, βοηθούν την ομαλή ροή τους.

Οι ραγδαίως ανερχόμενοι Shattered Hope μοιάζουν έτοιμοι να καθιερωθούν ως μια από τις πιο σημαντικές κι εξελίξιμες συγχρόνως μπάντες του σκληρού heavy ήχου, καθώς το νέο πόνημα τους είναι τόσο καλό, που θεωρώ ότι θα τους ανεβάσει στην κορυφή του funeral doom ήχου και θαρρώ ότι το εκπληκτικό Waters Of Lethe, πολύ δύσκολα θα χάσει το στέμμα της doom/death σκηνής, μιας και οι ακραίες μελωδίες του είναι εθιστικές. Αποθέωση του πένθιμου metal ήχου.

Shattered Hope’s debut, ’Absence’, was good melodic Doom Death, with the obvious flaws of any debut: i.e. the regurgitation of influences that have not yet been fully digested. In the case of the Greeks, one could mention both My Dying Bride and Saturnus as main influences. Four years later, with the release of ’Waters of Lethe’, the band still clearly shows where it came from, but with Doom much bleaker than the debut ever was.

Even if the main riff on ‘For the Night has Fallen’ could have been featured on one of My Dying Bride’s mid-era albums, even if the piano lines still have a Saturnus vibe to them, the production value takes Shattered Hope to yet another level. At times, with their sound being now more Funeral-ish, more atmospheric and raw, you could even draw comparisons with Ophis’ ’Withered Shades’.

Most may consider this turn of events an improvement over the band’s previous, more melodic, sound and much of it is thanks to the mastering by Greg Chandler, of Esoteric fame. He was undoubtedly chosen to personify the radical change wanted by the Greeks. To a certain extent, Chandler’s work has pervaded the songs so much that, in the end, they wear the Esoteric touch like a fine shroud: a garment that is light yet very palpable.

All six songs featured on ’Waters of Lethe’ go beyond the 10-minute mark and, because of their “new” roughness and the will to strip down their Doom Death, the songs display little to no progression at all. A guitar lead here or a piano line there is disseminated in each and every song, like musical motifs working as breadcrumb trails to help the listener stay focused and tuned to a songwriting that otherwise would sound rather generic, in spite of being well-rendered and produced.

’Waters of Lethe’ makes for an agreeable although not-unforgettable listen. The tracks show no intrinsic momentum, being aided by just a few purple passages dispatched here and there to keep us from drowsing, and, despite a great sound, Shattered Hope somehow failed to capture and convey enough of the “Doom” we all expect when listening to new records of the genre. The Atmospheric Doom Death tag suits them well, but I wish they’d opted for more emotional than artificial atmospheres, to keep me going back to them.

Author: Frédéric Cerfvol

Ожидаемый, с того момента как стало известно о его выходе, релиз от очень даже замечательных греков Shattered Hope привнес в первые весенние деньки немалое количество радости… Даже несмотря на то, что по идее музыка играемая данным коллективом должна приносить совсем таки противоположные эмоции… Впрочем кому как, а мне, как поклоннику, а скорее даже фанату дума каждый релиз в стиле доставляет несказанную радость.
В общем-то я не могу сказать, что готов воспринимать данное произведение именно как похоронный дум, по мне скорее бы подошло определение атмосферного дум/дэта, с этим самым похоронным влиянием. Вот как-то так. Да, греки ощутимо подзамедлились и прибавили в длинне опуса, а еще появились более четкие очертания собственного лица, потому как на прошлом альбоме было заметно влияние некоторых банд европейской сцены, по крайней мере для меня. Но этого всего не всегда достаточно, чтобы причислять ВИА сразу к фьюнералу. Впрочем мнений в этом вопросе может быть, да и будет, великое множество, а потому мое никак не претендует на объективность.
Ознакомление прошло на славу, в топ года внесено будет обязательно. Очень достойное продолжение творчества и я считаю, что 4-х летний перерыв не прошел зря. Думаю 5/5 сей шедевр заслужил.

Author: SatanicPanzer
Write a review